Objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego

Objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego charakteryzują się „gorszym wypełnieniem pęcherza, ustępowaniem po oddaniu moczu”.
Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego (IC) to przewlekła choroba pęcherza moczowego charakteryzująca się bólem, uciskiem i objawami ze strony układu moczowego. W poniższych sekcjach opisano sześć typowych objawów.

Ból nadłonowy jest charakterystycznym objawem śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego. Dyskomfort ten zlokalizowany jest powyżej kości łonowej i często nasila się w miarę napełniania pęcherza. Ból można opisać jako uciskowy, palący lub ostry.

Ból towarzyszący wypełnieniu pęcherza odróżnia IC od innych schorzeń pęcherza. Pacjenci odczuwają narastający ból w miarę gromadzenia się moczu, który chwilowo ustępuje po oddaniu moczu. Ten wzór jest bardzo charakterystyczny.

Nokturia oznacza budzenie się w nocy w celu oddania moczu. Pacjenci z IC często budzą się dwa lub więcej razy w nocy z powodu bólu lub pilności. Zakłócenia snu znacząco obniżają jakość życia.

Ciężka częstość oddawania moczu oznacza oddawanie moczu częściej niż 10–15 razy dziennie. Pacjenci odczuwają pilną potrzebę oddania moczu, nawet przy małych objętościach. Objaw ten prowadzi do izolacji społecznej i absencji w pracy.

W IC często zgłaszany jest ból w podbrzuszu. Ból może promieniować do krocza, pochwy lub dolnej części pleców. Często pogłębia się pod wpływem niektórych pokarmów lub stresu.

Dyzuria wskazuje na ból lub pieczenie podczas oddawania moczu. W przeciwieństwie do dysurii związanej z infekcją, dyzuria związana z IC występuje bez bakteriurii. Znacząco pogarsza to codzienny komfort.

 

Innymi słowy, rozpoznanie objawów śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego oznacza skupienie się na relacji usuwania bólu, a nie tylko na częstotliwości.

 

Streszczenie
Te sześć objawów często nakłada się na siebie i różni się intensywnością. Wczesne rozpoznanie i terapia multimodalna są niezbędne do kontrolowania objawów.

Neuropatia pęcherza-wywołana promieniowaniem jest wynikiem radioterapii miednicy (np. w przypadku raka prostaty lub szyjki macicy). Zwykle objawia się miesiącami lub latami po leczeniu, objawiając się zmniejszoną pojemnością pęcherza, niedoczynnością wypieracza lub krwiomoczem. Ta etiologia jest często niedoceniana.